نشست تخصصی «نخل و خرما؛ میراث فرهنگی و ظرفیت اقتصادی خوزستان» به همت مؤسسه تاریخ و فرهنگ دیار کهن و با حضور احمد یوسفینهاد، رئیس اداره میراث فرهنگی شهرستان کارون و جاسم حزباوی، عضو اتحادیه نخلداران خوزستان، برگزار شد.
صبح خوزستان – در این نشست، جایگاه نخل در حافظه تاریخی و فرهنگ مردم عرب خوزستان، ظرفیتهای آن برای تقویت گردشگری فرهنگی و اقتصاد محلی و چالشهای پیش روی تداوم نخلداری مورد بررسی قرار گرفت. سخنان حاضران نشان داد که صیانت از این میراث، علاوه بر حفظ دانش بومی و سنتهای تاریخی، با پایداری معیشت جوامع محلی و معرفی تنوع فرهنگی ایران پیوند دارد.
نخل در حافظه تاریخی مردم عرب؛ میراثی فرهنگی در گستره هویت ملی
احمد یوسفینهاد با اشاره به شواهد تاریخی و آثار باستانی مکشوف در خوزستان، نخل را عنصری ریشهدار در زندگی مادی و فرهنگی مردم منطقه دانست. به گفته او، بازتاب نقش نخل در نقوش تاریخی، سفالها و ظروف فلزی، از حضور دیرپای این درخت در فرهنگ منطقه حکایت دارد.
همچنین استمرار برخی سنتهای مرتبط با برگهای نخل در مراسم شادی، از جمله آیینهای عروسی، نشان میدهد که این درخت در کنار ارزش اقتصادی، در مناسبات اجتماعی و نمادهای فرهنگی مردم نیز جایگاهی ویژه داشته است.
یوسفینهاد با اشاره به حضور نخل در روایتهای اسطورهای و باورهای نسلهای گذشته، بر اهمیت مطالعه و مستندسازی ابعاد گوناگون این میراث تأکید کرد.
نخلداری از این منظر، تنها یک فعالیت کشاورزی نیست، بلکه بخشی از دانش بومی جامعه درباره اقلیم، شیوههای معیشت و سازگاری با محیط طبیعی به شمار میرود؛ دانشی که انتقال آن به نسلهای آینده میتواند به شناخت عمیقتر تاریخ اجتماعی خوزستان و حفظ سرمایههای فرهنگی ایران کمک کند.
وی همچنین از پیگیری موضوع ثبت نخل بهعنوان میراث طبیعی در سطح استانی و ملی با همکاری پژوهشگاه خرما و میوههای گرمسیری سخن گفت.
به اعتقاد او، معرفی ظرفیتهای ویژه نخلداری خوزستان، برگزاری رویدادهای فرهنگی و بررسی امکان معرفی مشترک برخی گونهها و میراثهای مرتبط با نخل در سطح جهانی، میتواند زمینه شناخت گستردهتر این میراث را فراهم سازد.
اقتصاد نخلداری؛ از تولید سنتی تا تکمیل زنجیره ارزش خرما
حزباوی، عضو اتحادیه نخلداران خوزستان، با اشاره به پیشینه نخلداری در آبادان، خرمشهر، شادگان و دیگر مناطق خرماخیز، این فعالیت را از پایههای معیشت بخش مهمی از جامعه محلی دانست.
او با تأکید بر دشواریهای تولید خرما، یادآور شد که نخلداری به سرمایهگذاری بلندمدت، مراقبت مستمر و صبر کشاورز نیاز دارد؛ زیرا برخلاف بسیاری از محصولات زراعی، رسیدن نخل به مرحله باردهی مستلزم گذشت چندین سال است.
حزباوی کمبود سردخانه و انبار مناسب، محدودیت صنایع تبدیلی و وابستگی بخشی از تولیدکنندگان به واسطهها را از مهمترین چالشهای اقتصادی این حوزه برشمرد. به گفته او، همزمانی رسیدن محصول در فصل برداشت و نبود امکانات کافی برای نگهداری، گاه نخلداران را ناگزیر میکند خرمای خود را با هزینه بیشتر به مناطق دیگر منتقل کنند. این شرایط، امکان مدیریت زمان فروش و بهرهمندی مناسب از ارزش افزوده محصول را محدود میکند.
وی همچنین بر ضرورت حمایت متناسب با ماهیت بلندمدت نخلداری، دسترسی به تجهیزات کشاورزی و فراهمشدن امکانات نگهداری و فرآوری در مناطق تولیدکننده تأکید کرد. از دیدگاه او، توسعه این زیرساختها میتواند زمینه افزایش ارزش اقتصادی خرما، تقویت درآمد تولیدکنندگان و استمرار فعالیت نخلداری را فراهم آورد.
حزباوی با اشاره به کاهش علاقه نسل جوان به ادامه فعالیت نخلداری در مقایسه با نسلهای گذشته، ایجاد انگیزه اقتصادی و حمایت از کشاورزان را از عوامل مؤثر در تداوم این حرفه دانست.
او همچنین یادآور شد که امکان کشت محصولات دیگر در فضای میان نخلها، در دوره پیش از باردهی درختان، میتواند به تأمین بخشی از هزینههای زندگی کشاورزان کمک کند.
جشنواره خرما؛ ظرفیت گردشگری فرهنگی و توانمندسازی روستاها
یوسفینهاد جشنواره خرما را فرصتی برای پیوند دادن ظرفیتهای فرهنگی و اقتصادی خوزستان معرفی کرد. به گفته او، نخلستانهای شهرستان کارون و دیگر مناطق نخلخیز استان، علاوه بر ظرفیت تولیدی، قابلیت جذب گردشگر و آشناکردن بازدیدکنندگان با شیوههای کشاورزی، محیط طبیعی و آدابورسوم مردم را دارند. از این رو، برگزاری مستمر رویدادهای مرتبط با خرما میتواند به توسعه گردشگری کشاورزی و تقویت فعالیتهای اقتصادی روستایی کمک کند.
وی با اشاره به تجربه برگزاری جشنوارههای محلی، از فروش محصولات و شکلگیری ایدههایی تازه در زمینه فرآوری، عرضه و بستهبندی خرما سخن گفت. به اعتقاد او، چنین رویدادهایی هنگامی میتوانند اثربخشی بیشتری داشته باشند که از سطح نمایش محصول فراتر بروند و به بستری برای ارتباط میان تولیدکنندگان، مصرفکنندگان و فعالان اقتصادی تبدیل شوند.
یوسفینهاد همچنین شکلگیری الگوی «روستای خلاق» را از ظرفیتهای قابل پیگیری در ادامه این تجربهها دانست؛ الگویی که در آن، توانمندیهای بومی و مشارکت ساکنان روستا در توسعه فعالیتهای فرهنگی و اقتصادی نقش محوری دارد.
جمعبندی؛ صیانت از میراث نخلداری در پیوند با هویت ملی و پایداری اجتماعی
مباحث این نشست نشان داد که تداوم نخلداری در خوزستان به پیوند سه حوزه وابسته است: حفاظت از میراث فرهنگی و دانش بومی، پایداری اقتصادی تولیدکنندگان و معرفی ظرفیتهای منطقه در چارچوب گردشگری فرهنگی. مستندسازی سنتهای مرتبط با نخل، پیگیری ثبت میراث طبیعی، توسعه زیرساختهای نگهداری و فرآوری خرما و فراهمکردن زمینه انتقال تجربه به نسل جوان، از محورهای مهم مطرحشده در این زمینه بود.
از منظر هویت ملی، میراث نخلداری مردم عرب خوزستان نمونهای از پیوند تاریخ محلی، فرهنگ قومی و تجربه مشترک زیست در جغرافیای ایران است. شناخت و صیانت از این میراث، بدون تقلیل آن به کارکرد اقتصادی یا نمادهای فرهنگی، امکان درک جامعتری از نقش جوامع محلی در شکلگیری و تداوم سرمایه فرهنگی کشور فراهم میکند. در همین چارچوب، تقویت معیشت نخلداران و حفظ پویایی مناطق نخلخیز را میتوان بخشی از فرایند پاسداری از میراث تاریخی و اجتماعی این سرزمین دانست.
بر این اساس، نخلداری زمانی از چشمانداز پایدارتری برخوردار خواهد شد که حفاظت فرهنگی، توسعه اقتصادی و مشارکت جامعه محلی در کنار یکدیگر قرار گیرند.
چنین رویکردی میتواند ظرفیتهای فرهنگی مردم عرب خوزستان را در پیوند با هویت ملی ایران برجسته سازد و زمینه بهرهگیری همزمان از میراث تاریخی، توان اقتصادی و تنوع فرهنگی کشور را فراهم آورد.
https://sobhekhouzestan.ir/?p=14385